Riffs Don’t Lie (2018)

Instrumentatie: elektrische gitaar, viool, cello, contrabas en drums. Ook bewerkt voor elektrische gitaar, altviool, cello, elektrische bas en drums. Duur: 12 min.

Dit stuk werd geschreven in opdracht van het Van Hoek ensemble (zie foto). Zij hebben het nog niet uitgevoerd. Meer informatie volgt nog.

 

Ik speel graag riffs, een kort stukje dat steeds herhaald wordt, op gitaar en viool. Riffs komen veel voor in pop, rock en jazz. Vaak vormen ze de basis van een nummer. Een beroemd voorbeeld van zo’n nummer is ‘Message in a Bottle’ van The Police. In klassieke muziek heet een motief of frase die steeds herhaald wordt een ostinato. Een bekend voorbeeld hiervan is de percussie partij in Ravel’s Bolero. Deze riffs uit de popmuziek en ostinati uit de klassieke muziek hebben een vergelijkbare functie en dit vormt de basis van deze compositie. Het materiaal voor deze compositie kwam improviserend tot stand. De zo ontstane riffs ontwikkelde ik verder om ze in het narratief van een compositie op te kunnen nemen.

Veel dank aan Manja, mijn vrouw, voor haar betrokkenheid en aan Paul van Brugge voor zijn feedback tijdens het compositieproces.

 

I love to play a riff on my guitar or violin: ‘the series of notes that is repeated’. You see riffs in genres like pop, rock and jazz. These riffs are often the basis of a song or tune. A famous example in pop music is ‘Message in a Bottle’ by the Police. I find a lot of joy in playing such a riff. In classical music a motif or phrase that repeats is called an ostinato. A well-known example is the percussion part in Ravel’s Bolero.  In that way an ostinato is comparable to a riff. These riffs in pop music and ostinati in classical music are key elements in the composition. The main material for this composition was formed by improvising with my guitar and voice. I found a challenge in developing my riffs to write in a more narrative way.

I would like to thank my wife Manja, for her support and also composer Paul v Brugge for his feedback during the proces.

 

Van Hoek ensemble. (Copyright foto: James van der Ende)