Instrumentatie: piano solo. Duur: 8 min.

Geschreven in opdracht van Isolde Troost. Première: 2 september 2018. Tijdens het Haags Uit Festival, Centrale Bibliotheek Den Haag. Het stuk werd goed ontvangen door het aanwezige publiek. Choreografe Irene van Zeeland, werkt momenteel aan een choreografie op dit werk.

In oktober 2018 maken we een opname van de compositie. Audio & video worden daarna op deze website gepubliceerd.

 

Deze piano ballade schreef ik in opdracht van Isolde Troost. Zij wilde graag een hedendaags stuk toevoegen aan een programma dat uit ballades en lyrische stukken bestond. Twee belangrijke kenmerken van dit type compositie zijn de melancholische sfeer en de associatie met tragische gebeurtenissen. Een ander element dat vaak terugkomt is een ritmisch motief dat doet denken aan een hartslag. Met dit in gedachte zocht ik een verhaal op vol tragedie, een verhaal over leven en dood. Zo kwam ik terecht bij het verhaal van Daedalus en Icarus (versie van Ovidius). Daedalus wordt gevangen gehouden op een eiland, en vindt een manier om te ontsnappen: hij maakt vleugels om mee weg te vliegen. Samen met zijn zoon Icarus probeert hij de vleugels uit en ze blijken goed te werken. Er zijn twee dingen waar ze voor op moeten passen. Ten eerste mogen ze niet te hoog vliegen, omdat de warmte de vleugels kan beschadigen. Ten tweede mogen ze niet te laag vliegen, omdat het water van de zee de vleugels nat zou kunnen maken. Icarus ziet het vliegen als een soort spelletje, en houdt zich niet aan zijn vaders waarschuwingen. Terwijl hij zich in de lucht vermaakt, raken zijn vleugels beschadigd door de warmte van de zon, en hij valt in de zee en verdrinkt. En zo verandert hun geplande ontsnapping en hun hoop op een vrij leven in een tragedie. Dit verhaal vormde de inspiratie voor deze ballade.

 

(‘the fall of Icarus’ by Brueghel)

This Piano Ballade was written especially for Isolde Troost, who needed a new piece that could fit into a program consisting of ballads and lyrical pieces. One of the main features of these pieces is the melancholic atmosphere, and the fact that it’s often associated with tragic events. Another feature of the pieces in this specific program was the use of a rhythmical motif associated with the rhythm of a heartbeat. With this in mind I searched for story full of tragedy, a story about life and death. This I found in the story of Daedalus and Icarus (by Ovid). Daedalus, who is held captive on an island, invents a way to escape from his prison: he makes wings so he can fly away. Together with his son Icarus he tests the wings and finds out they work perfectly well. There are two things they have to keep in mind. First of all they shouldn’t fly too near the sun, because then the heat will damage the wings. Secondly, they shouldn’t fly too near the sea, because the water might soak the feathers. Icarus thinks of flying as a nice game and doesn’t pay attentions to his fathers warnings. While enjoying himself in the air, the heat of the sun damages his wings and he falls down the sea. And so the joyful event of their escape and the hope of a free life ends in tragedy and death. This is the story that inspired me to write this ballad.